MAANDAG 7 NOVEMBER ZESDE BANENALARM OP GROTE MARKT
Maandag 7 november : Verzamelen om 11.50 uur op de Grote Markt
Aanvang om 12.00 uur
Na een halfjaar is het college van burgemeester en wethouders eindelijk gekomen met een nota over gesubsidieerde arbeid. Het is een teleurstellende nota. In wezen is het verhaal het zelfde als in april, alleen met andere woorden. Er zullen met dit plan evengoed volop gedwongen ontslagen vallen.
Het is een reden te meer om allemaal op 7 november naar het zesde banenalarm te komen om de gemeenteraad duidelijk te maken dat zij het collegeplan moeten terug fluiten
Tijdens het banenalarm zal wethouder het collegeplan uitleggen en een spreker van het Platform Groningen Sociaal en Leefbaar uiteen zetten waarom de gemeenteraad dit plan moet afwijzen. Het banenalarm zal muzikaal omlijst worden door de Groningse zangeres Angel Johnson.
De volgende stukken zijn van de gemeente.groningen gehaald:
Alle Stadjers actief!
Het centrale doel van ons re-integratie- en participatiebeleid was en blijft zoveel mogelijk mensen kansen bieden actief deel te nemen aan de Groninger samenleving: alle Stadjers actief! Het liefst via betaald werk, en als dat niet lukt met andere werkzaamheden of maatschappelijke activiteiten. Waarbij
we nadrukkelijk persoonlijke en maatschappelijke doelen verbinden: actief zijn is belangrijk voor jezelf én om bij te dragen aan het maatschappelijk leven in onze stad. Bovendien versterken beide doelen elkaar.
Nieuwe inspanningen nodig
Ons beleid van laatste jaren werpt vruchten af, maar ons doel is nog niet bereikt. Enerzijds doen we het - in vergelijking met andere gemeenten - bovengemiddeld goed. Het aantal WWB-cliënten is flink afgenomen en de participatiegraad is gestegen. Anderzijds is in Groningen het aantal WWB-cliënten en het percentage inwoners met een (erg) laag inkomen nog altijd hoger dan in vergelijkbare steden.
Nieuwe inspanningen zijn dus nodig. Te meer omdat door allerlei oorzaken de verschillen in onze samenleving de laatste jaren groter zijn geworden, waardoor voor kwetsbare groepen het risico van sociaal isolement is toegenomen.
Wet werken naar vermogen
De rijksoverheid heeft de WWB-budgetten voor re-integratie en participatie de laatste jaren al flink verminderd en de bestedingsvoorwaarden aangescherpt. De huidige regering bezuinigt nog verder.
Deze hangen samen met de invoering in 2013 van de Wet werken naar vermogen1. Een nieuwe regeling bedoeld voor alle doelgroepen met een arbeidshandicap. We verwachten dat door de invoering van deze wet het aantal mensen dat een beroep op de WWB moet doen aanzienlijk zal toenemen. Diverse bestaande regelingen (Wajong, WSW, AWBZ) voor mensen met een
arbeidsbelemmering worden door het rijk aangescherpt. Veel mensen die straks buiten die regelingen vallen, zullen een beroep doen op de WWB.
Forse bezuinigingen
Tegelijkertijd bezuinigt het rijk fors op het flexibel re-integratiebudget dat gemeenten gebruiken om deze mensen te re-integreren en te activeren. In Groningen vermindert dat budget van 41,6 miljoen euro in 2011 naar 21,4 miljoen euro in 2015. Ook bezuinigt het rijk op de subsidie voor mensen in de
WSW. Aangezien de loonkosten van de SW medewerkers onbeïnvloedbaar zijn, leidt dit voor onze gemeente tot een oplopend tekort van 7,5 miljoen euro in 2011 tot 12 miljoen euro in 2015.
De opgave: met minder geld meer bereiken De opgave die nu voor ons ligt is om binnen de nieuwe (wettelijke) kaders en met fors afnemende budgetten aan onze ambitie te blijven werken en maximaal resultaat te behalen. Samen met onze partners in het maatschappelijke veld zullen we alles op alles zetten om zoveel mogelijk mensen op weg te helpen naar werk en zoveel mogelijk mensen te blijven activeren. We richten ons daarbij niet alleen op kansrijke werkzoekenden, maar nadrukkelijk ook op mensen met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt. Juist ook de Stadjers aan de onderkant van de arbeidsmarkt willen we kansen bieden zich (verder) te ontwikkelen.
Geleidelijke afbouw gesubsidieerde arbeid vanaf 1 juli 2012
Op dit moment werken in Groningen ongeveer 800 mensen op een meerjarige gesubsidieerde baan. Momenteel besteden we een groot deel van ons participatiebudget aan de loonkosten van deze 800 gesubsidieerde banen. Deze situatie kunnen we door de rijksbezuinigingen niet in stand houden.
Daarom kiezen we ervoor de gesubsidieerde arbeid in de komende jaren geleidelijk af te bouwen.
Om te voorkomen dat als gevolg van de afbouw van de gesubsidieerde arbeid mensen werkloos worden hebben we besloten eerst alles op alles te zetten om zoveel mogelijk mensen die nu werkzaam zijn in een gesubsidieerde baan hun baan te laten behouden of dat ze elders aan de slag komen. Om dit mogelijk te maken hebben we extra middelen beschikbaar gesteld en besloten de afbouw van de gesubsidieerde arbeid pas te starten op 1 juli 2012.
We beseffen dat de afbouw voor de betrokken medewerkers en de instellingen hard kan aankomen. Samen met de werkgevers zoeken we oplossingen voor de problemen die het wegvallen van de gesubsidieerde banen oplevert voor hun organisaties. Met onze nieuwe uitstroombanen en
participatiebanen kunnen we daaraan wezenlijk bijdragen. Daarnaast is er het 200 banenplan.
Nieuwe instrumenten
Voor de meer kansrijke werkzoekenden zetten we het nieuwe instrument van de uitstroombaan in. Dit instrument is bedoeld voor alle mensen met een relatief korte afstand tot de arbeidsmarkt. Een uitstroombaan combineert werken en leren en is altijd tijdelijk. Na een half of een heel jaar stroomt de
klant uit naar een reguliere baan. Voor de mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt ontwikkelen we een reeks van instrumenten, al naar gelang de arbeidsmogelijkheden van mensen. We lopen daarbij vooruit op de nieuwe Wet werken naar vermogen. De participatiebaan is één van de te ontwikkelen instrumenten voor deze doelgroep. De participatiebaan is voor mensen die om wat voor redenen dan ook voorlopig (nog) niet aan regulier werk toe zijn. Voor deze mensen is het belangrijk dat ze actief blijven en (parttime) aan het werk gaan, voordat ze een mogelijk verdere stap in hun ontwikkeling kunnen zetten. Iemand kan gedurende een langere in een participatiebaan werken.
Mensen die werken in een participatiebaan, ontvangen maandelijks een premie van € 100,- op hun uitkering.
Extra inspanningen voor de blijvers
Wij vinden dat we voor de zogenaamde ‘blijvers’ een extra inspanningsverplichting hebben. Blijvers zijn mensen met een meerjarig gesubsidieerde baan en een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Deze
mensen doen al jaren belangrijk werk voor de stad, bijvoorbeeld als buurtconciërge of in de fietsenstallingen. Daarom willen we ons tot het uiterste inspannen om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk van deze mensen kunnen blijven werken: op de huidige werkplek of een andere.
We gaan intensief aan de slag om ervoor te zorgen dat er voor de blijvers zoveel mogelijk banen regulier gemaakt worden en zoveel mogelijk mensen worden toegeleid naar ander werk. We nemen daar de tijd voor tot juli 2012. Dat betekent dat de afbouw van de subsidie voor de meerjarig gesubsidieerde banen (maatschappelijke banen, re-integratiebanen, ex-ID-banen en - deels - de arrangementsbanen) pas ingaat op 1 juli 2012. De rest van ons nieuwe beleid start op 1 januari 2012.
Het 200 banenplan
Een flink deel van de huidige gesubsidieerde banen betreft werk in de maatschappelijke infrastructuur van de stad. Als die banen zouden wegvallen, leidt dat tot problemen. Om de ernstigste knelpunten in de maatschappelijke infrastructuur op te vangen is het 200 banen plan tot stand gekomen. Het idee
voor het 200 banenplan is ontstaan naar aanleiding van het banenplan dat 9 werkgevers van mensen die werken in een gesubsidieerde baan hebben ingediend. Dit plan bestaat eruit dat we 200 maatschappelijke banen (tot 1 januari 2015) buiten de afbouw van de gesubsidieerde arbeid plaatsen.
We denken voorshands de kosten van deze 200 banen voor 2/3 deel voor onze rekening te nemen en de werkgevers te vragen 1/3 deel te betalen. Maar er zijn ook andere verdelingen denkbaar. We staan open voor creatieve oplossingen van de werkgevers. Samen met hen willen we ook andere mogelijke
verdelingen onder de loep nemen.
In de drie jaar die we zo overbruggen, willen we samen met de betrokken werkgevers onderzoeken hoe we van deze 200 banen geoormerkte, duurzame, reguliere banen kunnen maken voor mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Daarmee leveren wij een bijdrage aan het borgen van
duurzame werkgelegenheid voor kwetsbare groepen in de Groningse samenleving.
Een plek voor iedereen
Met het 200 banenplan en de extra inspanningen voor de blijvers zijn wij in staat op een verantwoorde manier met werkgevers te werken aan de ombouw van (een deel van) de gesubsidieerde arbeid naar regulier werk. Hierdoor leveren wij niet alleen een bijdrage aan het behouden van de cruciale
maatschappelijke infrastructuur in onze stad, maar ook aan de toekomst van iedere werknemer die momenteel op een gesubsidieerde werkplek zit. Wij zijn ons ten volle bewust van onze verantwoordelijkheid om voor deze mensen een goede plek in de samenleving te borgen. Voor die gevallen waarin sprake is van schrijnende situaties willen wij een oplossing bieden. Hierbij denken wij
aan een hardheidsclausule voor mensen die ondanks de inzet van henzelf, van de werkgevers en van de gemeente op 1 januari 2015 geen ander werk gevonden hebben.
Zorgen voor meer werkgelegenheid voor de onderkant van de arbeidsmarkt
We willen dat meer mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt aan het werk komen. Daarvoor gaan we bij werkgevers werkplekken ‘ophalen’, door ze te interesseren mensen met inzet van het instrument loondispensatie (op basis van de Wet werken naar vermogen) in dienst te nemen. We willen daarnaast meer werkgelegenheid aan de onderkant van de arbeidsmarkt creëren. Het 200
banenplan dient daar onder andere voor. Daarnaast denken we daarbij aan de mogelijkheden die social return kan bieden.
Zorgen voor meer werkgelegenheid aan de onderkant van de arbeidsmarkt is ook een belangrijke doelstelling in ons regionale arbeidsmartkbeleid, waarover we in juni 2011 onze nieuwe kadernota Regionaal arbeidsmarktbeleid: Grensverleggend in concept hebben uitgebracht.
Gezamenlijke verantwoordelijkheid Hoewel door bezuinigingen daartoe gedwongen, hebben we voor ons nieuwe instrumentarium zeker ook inhoudelijke argumenten. Het nu voorgestelde stelstel is eenvoudiger en transparanter, we kunnen er meer Stadjers mee van dienst zijn, en het geeft betrokkenen meer duidelijkheid. Bovendien leggen we meer verantwoordelijkheid neer bij de cliënten zelf en bij de maatschappelijke partners. Een belangrijke opgave die wij onszelf in de komende jaren stellen is om aan die gedeelde verantwoordelijkheid samen met alle betrokkenen duurzaam vorm en inhoud te geven.
1 In 2008 heeft de commissie De Vries onder de titel Werken naar vermogen advies aan de regering uitgebracht
over hoe meer mensen met een beperking kunnen deelnemen aan het arbeidsproces. Zie ook blz. 12.
Het Platform Groningen sociaal en leefbaar is een initiatief van:
De ondernemingsraden van WerkPro, Stichting WeerWerk,Veiligheidszorg Groningen en St.Toevluchtsoord. FNV Lokaal, ABVAKABO, FNV Bondgenoten, AOB, Circus Santelli, COP groep kindercentra, Fair Back, Groninger Molenhuis, GVAV Rapiditas, Kringloopbedrijf Mammamini, Kunstencentrum Groningen, MJD Groningen, Museumhuis Groningen, Noordelijk Heilsleger, Sign, Stedenband Groningen-San Carlos, Stichting Grafisch Centrum Groningen, Stichting Huis , Veiligheidszorg Groningen, Werkgroep Vluchtelingen Vrij, en medezeggenschapsraad O2G2.